Inmiddels ben ik weer fulltime in Heerenveen aan het trainen. Samen met de fysio’s en onze bondsarts heeft Jeroen (Otter, onze nieuwe bondscoach) een aangepast schema voor mij gemaakt. Ik sta nu 4x per week op het ijs, daarnaast heb ik wat intensieve fietstrainingen en krachttrainingen. Met dit schema moet ik in 3-4 weken weer kunnen meedraaien met het schema van het team.

Het schaatsen gaat al weer steeds beter en ik heb er steeds veel zin in. Ik ben alweer met wat technische dingen bezig die ook prettig zijn voor mijn schenen, zoals meer ontspanning in mijn slag op het rechte stuk.

Mijn eerste ijstraining zit erop. Het was erg wennen, maar het belangrijste was natuurlijk hoe het met mijn schenen ging. Ik had in ieder geval geen last van verzuring in mijn schenen, dus daar ben ik heel blij mee.
Altijd als ik voor het eerst op het ijs sta heb ik ik moeite met mijn evenwicht. Dat was nu niet anders... Ik verplaats mijn gewicht dan onbedoeld van voor naar achter en dat vinden mijn schenen nog niet zo lekker. Dat heeft nog even tijd nodig, maar voor nu ben ik best tevreden. Het was heerlijk om eindelijk weer op het ijs te staan!

Volgende week ga ik waarschijnlijk 3-4x het ijs op. Vanaf 16 augustus hoop ik weer volledig in Heerenveen te zijn voor mijn trainingen. Ik zal dan nog wel een korte periode een aangepast schema draaien.

De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met mij herstel. 4 dagen in de week naar de fysio en voor de rest zelf trainen op schema van de fysio. De orthopeed had al gezegd dat het herstel 6-12 weken zou duren, maar je hoopt natuurlijk dat het allemaal sneller gaat. Inmiddels zit ik op 7 weken. Ik sta nog niet op het ijs, maar ik doe wel veel andere dingen. Ik fiets 5x in de week en daarnaast doe ik kracht, beencircuits en coördinatieoefeningen. Deze week heb ik een rustige week, om de schenen weer even rust te geven. Daarna ga ik verder opbouwen en als het goed is volgende week voor het eerst het ijs op. Ik heb er zin in!

Met Jeroen Otter als nieuwe trainer zijn er al veel dingen veranderd: de manier van trainen, de techniek en allerlei nieuwe invalshoeken, zoals balans en coördinatie. Ik ben al een paar keer bij het team wezen kijken, dat helpt voor de motivatie. Ik heb echt zin om weer te kunnen schaatsen en erg benieuwd hoe het zal gaan.

De operatie aan mijn schenen is nu ruim 4 weken geleden. De trainingsopbouw gaat goed. Met krachttraining kan ik steeds meer en met de beencircuitjes die ik doe kan ik mijn bovenbenen al goed pijn doen. We zijn nu gestart om ook 1 benige oefeningen te doen. Dat was eerder nog niet mogelijk, omdat dat nog pijnlijk was.

De ploeg is met Jeroen (Otter) hard en goed aan het trainen. Ze staan al veel op het ijs, ook met dit warme weer. Ik hoop me snel weer bij de ploeg aan te kunnen sluiten, maar zal toch echt nog wat geduld moeten hebben.

Het herstel gaat goed en de littekens zien er mooi uit. Ik ben blij dat ik weer wat meer kan en mag doen. 5x in de week een uurtje fietsen en verder al wat oefeningen in schaatshouding. Ook ben ik begonnen met lichte krachttraining. Morgen ga ik voor het eerst weer buiten fietsen, echt lekker met dit weer.

De operatie is inmiddels een kleine week geleden en het herstel valt helemaal niet tegen. Ik loop zonder krukken. Het lopen gaat nog niet helemaal normaal, aangezien het afwikkelen van mijn voet nog lastig is, maar het gaat steeds beter. Ik fiets elke dag (nu een half uurtje) en ben mijn beenspieren alweer een beetje aan het trainen. Het is prettig om weer iets te kunnen doen.

Vandaag is de tweede dag na de operatie. Lopen gaat al best aardig (ook stukjes zonder krukken) en ik heb weinig pijn. Bij de fysio heb ik vandaag al even op de fiets gezeten, toch prettig om weer wat te doen.

Zoals ik in mijn vorige berichtje al vermeldde heb ik afgelopen seizoen veel last gehad van een scheenbeenblessure aan beide benen, dit heeft mijn seizoen vanaf december erg beïnvloed. Ik hoopte na de Spelen dat met rust en fysiotherapie de blessure over zou gaan. Ik heb van alles geprobeerd, er was wel verbetering, maar niet voldoende. Daarbij kan ik nog geen volledig programma meedraaien. Zware trainingen op de fiets en alles in schaatshouding is nog steeds erg vervelend voor mijn schenen.

Bij testen is gebleken dat de druk in mijn spier vooral na inspanning te hoog is. Daarom heb ik samen met de behandelend fysiotherapeuten en artsen besloten om me te laten opereren aan beide schenen, 8 Juni vindt de behandeling plaats. Met de operatie snijden ze het vlies om de spier door, zodat de spier meer ruimt krijgt.

De hersteltijd zal 6-12 weken zijn, voordat ik alles weer kan. Ik moet wel meteen beginnen met bewegen, zodat het vlies open blijft en ruimte geeft aan de spier. Ik zal bijna elke dag naar de fysio gaan om zo goed mogelijk begeleid te worden. Als het goed is kan ik vrij snel weer  fietsen, daar hoop ik in ieder geval op. Dat stilzitten is natuurlijk helemaal niets…

Gelukkig is komend seizoen geen Olympisch seizoen, waarbij je al in September goed moet zijn. Voor mij is het Europees Kampioenschap in januari het eerste grote doel. Genoeg tijd dus om daar weer goed te kunnen presteren.

De voorbereidingen op het nieuwe seizoen zijn weer in volle gang. Maar voor mij verloopt alles een beetje anders dan normaal. Na het seizoen heb ik besloten veel rust te nemen, niet alleen om mentaal uit te rusten van een lang en zwaar seizoen, maar ook om mijn schenen rust te geven. Ondertussen ben ik veel behandeld door verschillende therapeuten om mijn schenen beter te krijgen.

Ook was er eindelijk weer eens tijd voor vakantie, samen met Maarten (mijn vriend) heb ik een autorondreis door Andalusie gedaan.

Inmiddels ben ik aangepast aan het trainen. Ik fiets veel en doe daarnaast samen met Maarten loopscholing, zodat mijn looptechniek verbeterd.

Eind april werd bekend dat Jeroen Otter onze nieuwe bondscoach zal worden. Hij heeft afgelopen jaren een internationale shorttrack groep gecoacht, waaronder Europees Kampioenen Harold Silovs en Wim de Deyne.

Ik ben blij dat de keuze op Jeroen is gevallen en hoop met hem en het team mooie resultaten te boeken.

Vandaag is Annita vertrokken naar Sofia in Bulgarije voor de WK shorttrack (19-21 maart). De WK is de laatste wedstrijd van het seizoen.

Annita neemt zowel individueel als met het team deel aan het WK. Het damesteam kwalificeerde zich via een zesde plek in het wereldbekerklassement voor de wereldkampioenschappen. Het team bestaat verder uit: Jorien ter Mors, Maaike Vos, Sanne van Kerkhof en haar jongere zusje Yara. Yara vervangt in Sofia Liesbeth Mau Asam, die na de Olympische Spelen is gestopt. Bij de mannen nemen Sjinkie Knegt en Niels Kerstholt deel aan het individuele toernooi.

Er is een nieuw fotoalbum op de site geplaatst van Annita in actie tijdens de Olympische Spelen in Vancouver. Ze zijn te vinden onder 'foto's' in de map 'Olympische Spelen 2010'.

Afgelopen zondag was er een item van Annita te zien bij het kindersportprogramma Zappsport.

Ron Boszhard komt Annita thuis ophalen om samen met haar de koffer in te pakken voor Vancouver en haar weg te brengen naar Schiphol. Het filmpje is in de volgende link te bekijken: http://www.zappsport.nl/programma/2587/655

De 1000m van Annita terugkijken: http://nos.nl/os2010/video/140182-shorttrack-van-doorn-uitgeschakeld.html

Annita is vanavond op de 1000 meter als elfde geeindigd. In een sterk bezette kwartfinale probeerde Annita het van kop af aan, maar uiteindelijk eindigde ze als derde achter de Zuid-Koreaanse Park (later winnares van het brons) en de Canadese Roberge.

Het was een sensationele avond en de afsluiting van de Olympische shorttrackwedstrijden. Maar liefst op drie afstanden werden de medailles nog verdeeld. Charles Hamelin maakte voor zijn thuispubliek in een keer zijn toernooi goed, door goud te pakken op de 500 meter en met het team op de aflossing. Hoe vaak gebeurt je dat... 2 x Olympisch goud op een avond?? Ook voor Tremblay een dubbelslag met goud en brons op de sprint.

Bij de dames kroonde Meng Wang zich tot de koningin van dit Olympische shorttracktoernooi: 3 x goud. Daarmee gingen alle gouden medailles naar China en wisten de Zuid-Koreanen bij de vrouwen verrassend genoeg geen enkele Olympische titel te winnen.

Bij de finale op de aflossing ging het dak eraf... Een zeer spannende strijd met winst voor de Canadezen. Absoluut een spectaculair sluitstuk van deze Spelen.

Via http://nos.nl/os2010/ zijn de shorttrackraces van Annita terug te kijken. Onderstaand de links naar de belangrijkste filmpjes. Eerder video's zijn terug te zien onder 'media' op deze website.

Aflossing kleine finale: http://nos.nl/os2010/video/139636-samenvatting-bfinale-nederland.html

Reactie Annita & Maaike: http://nos.nl/os2010/video/139639-reacties-van-doorn-en-vos.html

1000m race Annita: http://nos.nl/os2010/video/139628-eerste-1000-meter-van-doorn.html

Samenvatting shortttrack 24-2: http://nos.nl/os2010/video/139690-samenvatting-shorttrack.html

Het was een mooie dag gisteren. Ik had geen idee wat ik van mezelf kon verwachten op de 1000m aangezien ik door mijn scheenblessure een flinke periode geen intensieve langere rondes op het ijs heb gereden. Dus maar blind erin.

Het was voor mij erg prettig dat Meng Wang meteen de leiding nam, ik kon gewoon achter haar rijden en wat verdedigende lijnen rijden. Na het eind toe moet het vrijdag wat beter, maar voor nu was deze rit gewoon goed, met een verbetering van mijn eigen Nederlandse Record, deze stond op 1.31.724. Gisteren reed ik 1.31.51.

De relay ging helemaal goed. Ik voelde me eindelijk weer echt lekker op het ijs en we reden allemaal erg sterk. Al vrij snel namen we de leiding en die hebben we niet meer weggegeven. Het voordeel van op kop rijden is dat je minder last hebt van gerotzooi. Er werd me wat afgerotzooid achter ons! Elke kee rmet de wissel hoorde ik messen tegen elkaar gaan, daar hadden wij nauwelijks last van. Het was fantastisch om deze rit te rijden, ik heb ervan genoten.

Vandaag nog 1 training en dan morgen de kwartfinale 1000m, ik heb er zin in!

Wat een fantastische shorttrackdag vandaag! Annita begon op de 1000 meter in de voorrondes met een sterke rit. Een tweede plek achter de kersverse Olympisch kampioen op de 500 meter Meng Wang. Door naar de kwartfinales én een nieuw Nederlands record.

Ook de kleine finale op de aflossing liep super. Het team (Jorien ter Mors, Maaike Vos, Sanne van Kerkhof en Annita) pakte via een paar mooie inhaalacties al snel de leiding in de race. Reed strakke lijnen, waardoor de andere teams niet konden passeren en schaatste in de laatste rondes weg bij de teams van Hongarije, Japan en Italië. De Nederlandse ploeg kwam als winnaar over de streep en eindigde uiteindelijk op de vierde plaats.

De meiden mogen trots zijn op hun prestatie. Het is de beste prestatie van een Nederlands vrouwenteam ooit op de Olympische Spelen. De vierde plek is een mooie bevestiging van de enorme sprong die het team de laatste vier jaar heeft gemaakt.

Ook teamgenoot Niels Kerstholt reed vandaag sterk op de 500 meter. Met een mooie inhaalactie kwalificeerde hij zich voor de kwartinales op de sprint.

Vrijdag komen Annita en Niels nog een keer in actie. Annita rijdt dan de kwartfinales op de 1000 meter, Niels de kwartfinales op de 500 meter.

Vandaag hadden we een rustdag. Een mooie gelegenheid om de omgeving te verkennen en hoe kan dat beter dan met een mooie OV fiets? Samen met mijn ouders en zus naar Stanley park geweest, daar wat rondgefietst en daarna via de kustlijn teruggefietst richting Olympisch dorp.

Onderweg veel opmerkingen gekregen over de fiets, de kleding en wat voor sport ik doe. Natuurljk ook met mensen op de foto en pins uitgedeeld. Ondertussen door Maarten op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen op de 1500m langebaan. Aangezien Maarten geblesseerd thuis zit (achillespees ruptuur 4 weken geleden) heeft hij voldoende mogelijkheden om zijn ritme wat te verschuiven. Als er shorttrack op tv is slaapt hij pas tegen een uur of 6 's ochtends.

Nog even en dan mogen we weer aan de bak. Aankomende woensdag de 24e rijden we met de relay de B finale, het wordt een super spannende rit met teams die dicht bij elkaar zitten. Voor de relay rijd ik de heats van de 1000m.

Het trainen gaat lekker, ik merk dat ik steeds makkelijker op snelheid ga rijden en weer steeds dichter bij mijn oude niveau kom. Dit is voor het eerst dat ik dat voel sinds de blessure aan mijn schenen. Nog 2 trainingen en dan gaat het weer beginnen... 

Woensdag was de tweede racedag voor de shorttrackers. Wat een sfeer in het stadion! 14.000 enthousiaste mensen die reageren op een mooie inhaalactie... om maar niet te spreken over het volume wanneer de canadezen in actie zijn, zeker als ze winnen.

Sjinkie Knegt wist zich via een sterke race te kwalificeren voor de kwartfinales op de 1000 meter. Hij bleef lange tijd rustig achterin en schoof vervolgens met twee strakke inhaalacties op naar de tweede plek. Ook in de andere ritten mooie competitie gezien.

Meng Wang (CHN) maakte haar favorietenrol helemaal waar. Duidelijk de sterkste op de 500 meter en dat werd met onchinees enthousiasme gevierd. Mooi om te zien. Ook een Europese op het podium: Ariana Fontana, tweevoudig Europees kampioene, won het brons. Annita is op de 500 meter uiteindelijk als twintigste geeindigd.

Ondertussen blijft het hier in Vancouver mooi weer. Winterspelen?? Het lijkt hier wel lente. Zonnetje erbij en de kersenbloesem in bloei. Voor het wintergevoel moet je toch echt naar Whistler.  

In een vol stadion is het Annita met haar team niet gelukt om zich te kwalificeren voor de finale. Na een supersterke start trokken de Nederlandse vrouwen vol door. Kwamen op tweede positie, achter de Koreanen, met een gat naar de Amerikanen.

In de laatste rondes kwamen de Amerikanen sterk terug en passeerden naar tweede positie. Nederland haakte aan, maar finishte uiteindelijk als derde. Balen natuurlijk. Wat waren ze  dichtbij...

Annita's reactie na de race op NOS: http://www.annitavandoorn.nl/media.php?vid=75 

Op de 500 meter kwam Annita net tekort om zich te kwalificeren voor de kwartfinales. De race liep niet helemaal lekker, maar toch kwam ze nog dichtbij.

De vlam brandt, de Spelen zijn van start. Voor de shorttrackers begint het gelijk zaterdag. Annita rijdt dan de voorronde op de 500 meter en de halve finale op de aflossing met het team.

Direct vol aan de bak dus, in een hele belangrijke race. Het Nederlands team strijdt tegen de ploegen van Zuid-Korea, de Verenigde Staten en Italie om een plek in de finale. Daarvoor is een plaats bij de eerste twee nodig.

In de voorronde op de 500 meter rijdt Annita (startpositie 2) tegen Sakurai (JAP), Du-dek (USA) en Fontana (ITA).  

Inmiddels zijn we alweer een paar dagen in het Olympisch dorp. Het ziet er allemaal super mooi uit, het zijn erg luxe appartementen met super mooie uitzichten. Wat een toplokatie!

Ik deel mijn appartement met Liesbeth. Meteen de eerste dag zijn we verhuisd naar een ander appartement, aangezien er water door de slaapkamer liep in plaats van alleen door de douchecabine. Het water kwam ergens achter een muur vandaan, dus het was niet echt snel te verhelpen.

We trainen af en toe in de wedstrijdhal (Pacific Coliseum) en af en toe in een trainingshal. Het ijs is nog even wennen, maar het schaatsen gaat steeds lekkerder.

Gisteren hebben we op de fietsen die beschikbaar zijn gesteld door de NS een rondje door Vancouver gedaan. Het was super lekker weer, dus heerlijk om buiten te zijn. Vandaag is het de hele dag bewolkt en regent het, wat ze in de bergen wel prettig zullen vinden. Hebben ze eindelijk sneeuw uit de hemel in plaats van uit een vrachtwagen...

Nog 2 dagen training en dan gaan we eindelijk doen waar we al 4 jaar voor aan het trainen zijn, ik begin er steeds meer zin in te krijgen!!

Annita is tijdens de Olympische Spelen te volgen via Twitter. De tweets zijn ook te lezen op de website. Klik op het twitterlogo op de homepagina of ga via de weblog naar de twitterpagina.

Na 8 dagen trainen in Kamloops reizen we vandaag met de bus af naar Vancouver. Vanmiddag zullen we onze intrek nemen in het Olympisch dorp, ik ben heel benieuwd wat ons daar te wachten staat en heb er erg veel zin in.

De afgelopen week weer wat meer gevoel gekregen voor mijn snelheid. Ook heb ik hier de boarding uitgetest, de dagen erna wat last gehad van mijn schouder door deze val, maar uiteindelijk heb ik er niet zo veel mee verloren.

Gisteren nog met het team 5 pin bowling gedaan, was erg leuk om te doen. Ik moest alleen met links gooien, dat is niet echt mijn beste hand. We waren onder de indruk van de mooie schoenen...

Vanavond ijstraining op de wedstrijdbaan, het Pacific Collosseum. Waarschijnlijk gaan alleen Niels en ik schaatsen, de rest heeft een rustdag. Ik kijk ernaar uit!!

Het derde deel van 'De week van Annita van Doorn' van NOS Radio 1 staat online. Het item is afgelopen vrijdag opgenomen op Schiphol, bij het inchecken.

De link: http://www.annitavandoorn.nl/media.php?vid=69

Annita is nu in Kamploops. 7 februari gaat ze terug naar Vancouver om in het Olympisch dorp te trekken en te kunnen trainen op de Olympische shorttrackbaan. Vijf dagen later (13 februari) staat de eerste belangrijke wedstrijddag al op het programma, met de voorronde op de 500 meter én de halve finale op de aflossing.  

Ik zal uitkomen op de 500m, 1000m en 3000m. Mijn wedstrijdschema zal er als volgt uitzien:

Na een lange reis zijn we vannacht (1 uur 's nachts Canadese tijd) aangekomen in Kamloops, dit ligt zo'n 350km van Vancouver. Het tijdsverschil met Nederland is zowel in Kamloops als in Vancouver 9 uur.

Vandaag de eerste ijstraining gedaan, na zo'n lange reis betekend dit gewoon een beetje rondjes rijden en wat gevoel zien te krijgen.

Morgen vertrekken we met de ploeg met het vliegtuig naar Vancouver. Vanaf daar reizen we door naar Kamloops, waar we ons zullen voorbereiden op de Spelen. Op 7 februari vertrekken we naar het Olympisch Dorp in Vancouver. Ik heb er zin in!!

Het schaatsen gaat lekker. De afgelopen periode heb ik wat last van mijn schenen gehad, maar inmiddels is dat onder controle, ik heb er nog weinig last van. Op het ijs merk ik dat elke dag lekkerder schaats.

Binnenkort volgt ook mijn schema tijdens de Olympische Spelen. 

Annita rijdt tijdens de Olympische Spelen in Vancouver ook de 500 meter. Op die afstand wist Annita zich in november net niet te kwalificeren door materiaalpech.

Na drie gewonnen races hoefde ze in november alleen nog maar derde te worden in de kwartfinales om haar nominatie om te zetten in een kwalificatie. Door een forse tik tegen haar schaats bij de start, brak er een stuk van 10 centimeter uit haar ijzer, waardoor ze de race niet meer mocht herstarten.

Annita komt in Vancouver uit op drie afstanden. Individueel start ze op de 500 en 1000 meter en met het team komt ze uit op de 3000 meter aflossing. Annita mag gelijk de eerste dag al aan de bak. Dan wordt de voorronde op de 500 meter en de voorronde van de aflossing verreden.

Annita heeft zondag tijdens de Europese kampioenschappen brons gewonnen met de aflossingsploeg. Samen met Liesbeth Mau Asam, Jorien ter Mors en Maaike Vos eindigde Annita als derde, achter de teams van Duitsland en Rusland.

De EK was het laatste toernooi voor de start van de Olympische Spelen in Vancouver over een kleine drie weken. Vrijdag vertrekt Annita met de Olympische shorttrackploeg naar Kamloops, op zo'n 300 km van Vancouver, voor een voorbereidend trainingskamp.

Radio 1 volgt Annita in haar voorbereiding op weg naar de Olympische Winterspelen in Vancouver. Iedere week maakt Edwin Cornelissen een item 'De week van Annita van Doorn', waarin de afgelopen week wordt besproken.

Het eerste item is al te vinden op de site onder media > video's. Het tweede item volgt nog. Bijgaand ook de link naar de radiofragmenten op de website van de NOS.

http://nos.nl/artikel/129452-annita-van-doorn-op-weg-naar-de-spelen.html

Leuk om te zien dat er bij het EK in Dresden voor het eerst ook meer Nederlandse pers is afgereisd. Radio 1 heeft dit weekend diverse reportage gemaakt en vandaag wordt een item uitgezonden over de EK bij Studio Sport (vanmiddag in Studio Vancouver en vanavond tussen 18.00 en 19.00 uur).  

Zaterdag heeft Annita tijdens de Europese kampioenschappen in Dresden met het team de finale van de aflossing bereikt.

De ploeg won in een solide race, voor de Duitse vrouwen. In de finale gaan ze met Hongarije, Rusland en Duitsland strijden om de medailles. De finale wordt vandaag aan het einde van de middag verreden.

Op het individuele toernooi komt Annita uit voorzorg niet in actie. Ze is licht geblesseerd aan haar onderbeen. Daarom is het verstandiger om drie weken voor de Spelen niet deel te nemen aan deze zware wedstrijd. In drie dagen tijd rijden individuele shorttrackers namelijk maximaal 14 (!) races + nog de aflossingswedstrijden.

Ploeggenoot Niels Kerstholt heeft zich vrijdag, met brons op de 1500 meter, gekwalificeerd voor Vancouver. De Nederlandse shorttrackploeg bestaat nu dus uit 7 man/vrouw.

Morgen zal de Teamoverdracht plaatsvinden op Papendal. De Teamoverdracht is het eerste officiële evenement voor ons als Nederlandse deelnemers aan de Olympische Spelen. Wij worden als individuele sporters overgedragen aan Chef de Mission Henk Gemser en vormen vanaf dat moment, samen met de begeleiders het Nederlands Olympisch Team. Ook krijgen we morgen ons kledingpakket.

Na de Teamoverdracht wordt een promo spotje opgenomen om het Nederlandse publiek te laten weten dat de Olympische Spelen worden uitgezonden op Ned 1.

Vrijdag teruggekomen van een heerlijke week op Lanzarote. Het weer was super met 25-26 graden en een strak blauwe lucht. Zo wil je elke dag wel even 2 uur fietsen! Zo zie je ook meteen wat van het eiland. Verder lekker van de zon genoten en eindelijk met de meiden echt gevierd dat we ons geplaatst hebben voor Vancouver.

Inmiddels zijn we weer terug in het koude Nederland en hebben we vandaag, na 2 weken zonder ijs, weer voor het eerst op het ijs gestaan. Ik vond afgelopen week heerlijk, maar vind het ook weer lekker om te schaatsen. We hebben nu een lange trainingsperiode met wat kleine wedstrijdjes. Pas eind januari is ons eerste belangrijker toernooi, het EK in Dresden.

Zondag is Annita op de aflossing als vijfde geeindigd, net als een week eerder in Montreal. In de halve finales kon het team lang de strijd aan met de Japanse vrouwen voor een finaleplaats. Bij de enalaatste wissel probeerde Nederland te passeren. Dat lukte net niet, een beetje snelheidsverlies en daardoor raakte het team net het contact kwijt met de Japanners in de laatste drie rondes. De ploeg ging dik onder het Nederlands record, met meer dan 2,5 seconden en kwam tot een tijd van 4.13,135.

In de tactische race in de B-finale ging de ploeg vanaf de start aan de leiding en stond deze niet meer af. Op de finish hielden ze de sterke Amerikaanse ploeg vierhonderdste van een seconde achter zich. Ook de Hongaren en Duitsers werden verslagen. Met de winst in de B-finale werd het team vijfde.

Ondanks de goede prestaties, was de sfeer bij de vrouwen zondag beneden nulniveau gezakt. Na een fantastische race werd de mannenploeg gediskwalificeerd voor afwijken van haar lijn in het laatste stukje naar de finish. Weg plek in de A-finale, weg kansen voor Vancouver. Wat waren de mannen ontzettend dichtbij... Een zuur einde van twee mooie weekenden voor de shorttrackploeg.

We zijn geplaatst voor de Olympische Spelen van Vancouver met de relay!!! 
 
Vrijdag de heats gereden en ons geplaatst voor de halve finale op zondag. Dit was voor ons voldoende om ons te plaatsen. Het gaat nu alleen nog tussen Italie, Duitsland en Hongarije. Ook de mannen hebben het gisteren goed gedaan. Vorige week waren zij 12e, dus zij hebben nog wat goed te maken, maar alles ligt nog open. We willen natuurlijk wel met 2 teams naar de Spelen!
 
Vorige weekend heb ik me al geplaatst voor de 1000m. Op de 500m was ik er bijna, helaas gooide materiaalech roet in het eten. Bij de start in de kwart finale raakte het ijzer van mijn Amerikaanse tegenstandster mijn linker ijzer, de rit werd afgefloten, waarschijnlijk omdat ze metaal zagen vliegen. Er zat een gat met een lengte van zo'n 10 cm in mijn ijzer waardoor ik mijn rit niet kon uitrijden. Ik moest het ijs verlaten, terwijl ik in die rit alleen 3e hoefde te worden. Van te voren voelde ik gewoon dat ik de halve finale ging halen... Doordat ik de rit niet kon uitrijden werd ik uiteindelijk 19e. Mooi balen dus.
 
Ook vandaag ging er wat mis op de 500m. Bij de start in de eerste bocht werd ik onderuitgereden. Normaal gesproken wordt een rit afgefloten. Dit keer dus niet... De scheidsrechter was het er echter niet mee eens, daarom werd ik toegevoegd naar de kwartfinale. Door mijn val en daardoor slechte tijd stond ik op positie 5, dit is een groot nadeel. Mijn start was goed, maar een beetje een pikstart, waardoor ik even een hapering had. Mijn eerste 1,5 ronden liepen niet lekker, daarna ging ik goed schaatsen, maar loop je achter de feiten aan. Balen dus. Liesbeth reed heel hard in de heats. Helaas ben ik nu mijn Nederlandse record kwijt ... 
 
Morgen (zondag) gaan we nog even knallen op de aflossing. Het ijs is erg snel en we hebben een mooie rit, dus er kunnen nog mooie dingen aan komen!!
 
Groetes Annita

Annita heeft zich vrijdag met het team gekwalificeerd voor de Winterspelen. De ploeg was na het bereiken van de halve finales al zeker van een Olympisch startbewijs.

Vorige week pakte het team met de vijfde plek belangrijke punten. Nederland is één van de vier ploegen die nu al zeker zijn van Vancouver. Annita versloeg met het team in de kwarfinales de Bulgaarse ploeg en plaatste zich voor de halve finales met een tweede plaats achter de Chinezen.

Liesbeth, Sanne, Jorien, Maaike en Annita: Gefeliciteerd!!

De Nederlandse vrouwen zijn nog niet klaar in Marquette. Zondag staan de finalerondes op de aflossing op het programma. De ploeg aast op een finaleplaats. Vandaag komt Annita in actie op de 500 meter.

De Nederlandse mannen hebben Vancouver weer in zicht gekregen. Na de twaalfde plaats van vorige week, drong het team met twee sterke races door tot de halve finales.

Meer informatie en het laatste nieuws: http://www.knsb.nl/topsport/shorttrack/

Annita heeft haar eigen Nederlands record op de 500 meter verbeterd. In Marquette kwam ze donderdag tot een tijd van 44,247 seconden. Een tiende sneller dan haar oude toptijd van februari dit jaar.

Via de twee voorrondes staat ze nu in het hoofdtoernooi, dat zaterdag wordt verreden. Vrijdag nog de kwalificatierondes voor de 1000 meter en de aflossing.

Ook Sjinkie Knegt kwam tot een Nederlands record op de sprint. Hij is zeker van een plek in de heats, net als Liesbeth Mau Asam en Jorien ter Mors.  

Het is de 'day after'. Ik ben met een dubbbel gevoel wakker geworden, maar het blije gevoel overheerst. Een startplek op de 1000m en een zeer goede relay met de dames! Het was op de 1000m en de relay erg spannend de laatste rondjes, dan ga je toch ineens nadenken. Laat dat nou hetgene zijn wat je juist niet moet doen... Gelukkig had ik op de 1000m nog precies 1 duizendste over op de finish lijn, het geluk was deze keer aan mijn zijde. Met de relay 5e geeft ons een mooie uitgangspositie voor komend weekend. We moeten zorgen dat we in ieder geval de halve finales halen, maar zoals we nu rijden moet dat geen probleem zijn.

Van de 500m baal ik nog steeds, ik was zo ontzettend goed bezig! Ik had al mijn ritten gewonnen en reed in de heats van kop af aan 3 tiende boven mijn eigen Nederlandse Record. Voor de heats was ik nog behoorlijk zenuwachtig, maar voor de kwartfinale voelde ik me ineens heel rustig. Ik was ervan overtuigd dat ik me bij de laatste 8 zou rijden. Ik was vooral erg blij met mijn starts op de 500m, die gingen zo super goed! Ik heb denk ik nog nooit zo goed gestart. Dit neem ik gewoon mee naar Marquette en daar ga ik die 500m gewoon binnen halen!

Ook met het aflossingsteam komt Vancouver in zicht. Annita is vandaag met haar team als vijfde geëindigd. Daarmee werden belangrijke punten binnen gehaald. Na de wedstrijd volgende week in Marquette moet het team in de top acht van het klassement staan voor kwalificatie.

In de halve finale kon Annita met haar teamgenoten lang met de Amerikanen strijden voor een plek in de finale. Uiteindelijk werden ze derde. De tijd was snel (na de finales de derde tijd van de dag), maar één seconde boven het nationaal record, gereden op de snelle baan van Salt Lake City.

De B-finale (om plek 5 t/m 8) was een tactische race, die gewonnen werd door de Nederlandse vrouwen.   

Bijgaand nog een foto van het ijzer dat Annita gister versloeg op de 500 meter.

In de beslissende race voor een plek in de top 12 (en dus kwalificatie voor de Spelen) kreeg ze een flinke tik tegen haar schaats van haar Amerikaanse tegenstandster. Zie foto voor gevolg. Annita kon de race daardoor niet meer rijden en moest dus tot vandaag wachten om zeker te zijn van Vancouver.

Annita heeft zich zojuist in Montreal gekwalificeerd voor de Olympische Spelen in Vancouver! Na Sven Kramer is Annita de tweede wintersporter die zeker is van de Spelen.

Annita eindigde op de 1000 meter als elfde, toonde daarmee vormbehoud en is nu gekwalificeerd volgens de Nederlandse normen. Lang had ze uitzicht op de halve finales, maar twee ronden voor het einde werd ze gepasseerd door Europees kampioene Fontana. Daardoor werd ze derde en elfde in het afstandsklassement.

Na de teleurstelling door het gebroken ijzer en daardoor het missen van de kwalificatie op de 500 meter is dit natuurlijk super!

Straks komt Annita met haar team nog in actie in de halve finales van de aflossing.

Annita was zaterdag wel heel dichtbij bij kwalificatie voor de Spelen. Op de 500 meter zou een plek in de top 12 voldoende zijn voor een Olympisch ticket, omdat Annita op deze afstand al in het bezit is van een nominatie. In de kwartfinale was daarom een plek bij de eerste drie genoeg.

Annita had een snelle start, maar bij de eerste passen kreeg ze een tik tegen haar ijzer van de Amerikaanse Reutter. Vervolgens brak er 10 cm van het mes uit het ijzer... en dat is lastig schaatsen. Door de materiaalpech kon ze niet meer van start gaan en was haar kans op kwalificatie dus zomaar ineens voorbij. Ze had de rit bij wijze van spreke alleen maar hoeven uit te rijden... Zonde! Annita had de kwartfinale bereikt door alle drie haar ritten te winnen. Het positieve is dat de vorm goed is.

Zondag staat voor Annita de 1000 meter en de aflossing op het programma. Op gloednieuwe en complete ijzers.

Een foto volgt nog...

Annita heeft zich met het Nederlandse team gekwalificeerd voor de halve finales op de aflossing tijdens het Olympisch kwalificatietoernooi in Montreal. Achter het sterke team van China eindigde de ploeg als tweede. Het team (Liesbeth Mau Asam, Maaike Vos en Sanne van Kerkhof en Annita) reed een solide race en bouwde de voorsprong op de Bulgaarse vrouwen rustig uit. Het team is nu zeker van een plaats bij de eerste acht, belangrijk voor kwalificatie voor de Winterspelen in Vancouver.  

In de halve finales zondag treffen ze opnieuw China en de teams van de Verenigde Staten en Hongarije. Vandaag (Canadese tijd) komt Annita in actie op de 500 meter.

De Nederlandse mannen lukte het vrijdag helaas niet om de halve finales te bereiken door een val. Het team eindigde als twaalfde.

Annita heeft vandaag ook op de 1000 meter het hoofdtoernooi bereikt. In de tweede ronde bleef ze lang achterin. Op de versnelling van de Chinese Zhou reageerde Annita. Met een inhaalactie buitenom pakte Zhou de kop en Annita de tweede plek.

Ook haar teamgenoten hadden weer een mooie dag. In totaal kwalificeerden vijf Nederlanders zich voor de heats. Naast Annita ook Jorien ter Mors, Liesbeth Mau Asam, Sjinkie Knegt en Freek van der Wart.

Nu nog de aflossing. Annita rijdt met haar team in de eerste ronde. De aflossingsraces van de mannen zijn nu bezig.

Meer informatie en het laatste nieuws: http://www.knsb.nl/topsport/shorttrack/

Annita is de eerste dag van het Olympisch kwalificatietoernooi in Montreal goed begonnen. Op de 500 meter pakte ze in beide ritten de winst en daarmee verzekerde ze zich van het hoofdtoernooi. Zaterdag worden de andere rondes (vanaf de heats) op de 500 meter verreden.

Het hele team presteerde donderdag goed. Vijf Nederlanders ging op de 500 meter verder (Liesbeth Mau Asam, Sjinkie Knegt, Niels Kerstholt en Freek van der Wart). Op de 1500 meter bereikte Sjinkie de halve finales.

Vrijdag staat in Montreal de 1000 meter en de aflossing op het programma. Annita komt met haar teamgenotes in de kwartfinales uit tegen de teams van China en Bulgarije. De nummers één en twee kwalificeren zich voor de halve finales, die zondag worden verreden.

Inmiddels ben ik alweer 4 dagen in Canada. We zijn hier voor het eerste Olympische Kwalificatie toernooi. Tijdens de World Cups in Montreal en Marquette (VS) kunnen we internationale startbewijzen voor de Olympische Spelen van Vancouver halen. Met het team moeten we hiervoor bij de beste 8 landen over deze 2 World Cups rijden. Er doen waarschijnlijk 14-15 landen mee en daarvan strijden er zeker 10 voor een plek bij de beste 8, spannend dus, maar zeker haalbaar.
Individueel moet ik een plek bij de beste 12 halen op de 500m en 1000m, dit zijn de Nederlandse eisen voor kwalificatie. Hiermee voldoe je automatisch aan de internationale eisen, een plek bij de beste 32. Individueel heb ik echter nog een extra kans tijdens het EK in januari, maar het zou natuurlijk lekker zijn om nu al zekerheid te hebben.

Het trainen is erg lekker gegaan afgelopen weken, ik voel me een stuk sterker dan vlak voor de wedstrijd in China en Korea. We hebben hard getraind afgelopen tijd en nu is het tijd om goed uit te rusten, te herstellen en daarmee nog harder te gaan rijden. De andere meiden in het team gaan ook erg goed, waardoor het vertrouwen in het team groot is. We moeten gewoon zorgen dat we gefocused zijn en andere teams de fouten laten maken.

Donderdag gaat de wedstrijd van start, maar eerst hebben we nog een paar dagen om lekker te trainen en uit te rusten.

Annita is vanmorgen met het team vertrokken naar Canada. Volgende week donderdag (5 november) begint in Montreal de derde wereldbekerwedstrijd. Samen met de wereldbekerwedstrijd in het Amerikaanse Marquette een hele belangrijke. Tijdens deze wedstrijden (Olympisch kwalificatietoernooi) kunnen de Nederlandse shorttrackers zich met het team kwalificeren voor de Olympische Winterspelen in Vancouver.

Om het startbewijs voor Vancouver binnen te halen, moet Annita met het team bij de beste acht eindigen (incl. gastland Canada) in het klassement over deze twee wedstrijden. Dat ze dat kunnen bewees het team vorig jaar. In het wereldbekerklassement eindigden de Nederlandse vrouwen als zevende en er was brons op het EK. Ook het mannenteam is dit seizoen al op de goede weg, met een zesde en een zevende plek bij de wereldbekers in Azië.

Het is altijd leuker om goed nieuws te brengen, maar ook van de mindere ritten moet verslag worden uitgebracht. Donderdag zijn we begonnen aan de eerste World Cup in Beijing en na 2 slechte dagen weet ik dat dit mijn weekend niet is. Het goede gevoel is er bij vlagen, zoals bijvoorbeeld in de heats (2^e ronde) van de 500m, na een botsing bij de start met de Hongaarse naast mij, lag ik ongeveer een seconde achter op mijn 2 tegenstanders, dit gat heb ik weten te dichten door net zulke harde rondjes te rijden als de top van het veld. Helaas had ik niet meer voldoende over om nog een inhaalpoging te doen en moest ik hopen op 1 van de 2 snelste derde tijden, maar zoals paste in deze dag haalde ik dit op 0.01 seconde niet. Het positieve aan de 500m was dat mijn starts goed waren en mijn topsnelheid dus ook zeker goed zit. Over de 1500m kan ik heel kort zijn: slecht en dom gereden, met als gevolg een diskwalificatie. Ik heb mijn reflexen te veel laten overheersen, waardoor ik mezelf 2x in de problemen bracht met inhaalacties bij mensen waar ik makkelijk van kan winnen. Hier baalde ik natuurlijk behoorlijk van.

Op vrijdag reden we de 1000m en de relay. De 1000m zou ik met nog 3 ronden te gaan naar voren versnellen. Mijn hoofd wilde wel, maar mijn benen niet. Uiteindelijk binnendoor ingehaald. Het was een goede inhaalactie, maar mijn tegenstandster dacht daar anders over, ze gooide haar gewicht tegen mijn billen (dan kan het toch niet anders dan dat ik ervoor zat zou je zeggen…), waardoor ik bijna viel en de Japanse voor mij hinderde. Weer een diskwalificatie voor nummer 172, Annita van Doorn from the Netherlands. Niet terecht, maar ja wie ben ik…

Om het van de positieve kant te bekijken: ik had nu in ieder geval genoeg rust voor de relays zouden beginnen. In het nieuwe systeem rijden we de voorrondes en de halve finale op 1 dag. Dit is erg wennen en ook erg pittig. De relays gingen over het algemeen redelijk, bij mij nog niet super. De techniek die gisteren zo lekker voelde op de 500m was er in de relay jammer genoeg niet. Gelukkig kwamen zonder veel moeite door naar de halve finales en ook in de halve finale kwamen we nog dicht bij een finale plaats. En dat met een redelijke relay, nog lang geen super relay!! Dit biedt in ieder geval veel perspectief.

Den Haag was voor mij een wedstrijd om wat dingen uit te proberen, vooral op tactisch gebied. De 1500m kwam ik met goede versnellingen makkelijk door naar de finale. In de finale afgesproken heel lang te wachten en met 2 ronden te gaan een perfecte versnelling neer zetten en daarmee de wedstrijd zien te winnen. De versnelling was niet helemaal perfect, waardoor ik in mijn eerste bocht net iets te veel verloor, maar uiteindelijk goed doorgezet en op een haar na 2^e geworden. Het was een mooie race en het gaf een lekker gevoel dat dit bijna lukte. De 500m voorrondes op zaterdag (3 rondes) gingen lekker en won ik makkelijk, zonder volluit te starten. De relay die dag ging ook al behoorlijk lekker.

Op zondag ging alles een stuk minder lekker, ik was moe en verzuurde snel (de volgende dag zou daar een verklaring voor komen…) Uit eindelijk werd ik in de halve finale van de 500m gediskwalificeerd en werd ik op de 1000m 2^e in de B finale.  De relay ging wel weer redelijk lekker.

Na de wedstrijd meteen thuis een uur geslapen en de volgende dag ziek geworden, dat verklaarde waarschijnlijk ook de vermoeidheid en verzuring van zondag. Door het ziek zijn is mijn voorbereiding behoorlijk in de war geschopt, maar ik ben gelukkig weer redelijk fit het vliegtuig in gestapt op weg naar de eerste World Cups in Bejing (China) en Seoul (Korea).

Op dit moment zijn we bezig met de laatste zware trainingsperiode voordat de wedstrijden gaan beginnen. 5 en 6 september vindt onze eerste wedstrijd plaats in Den Haag, de 'invitation cup'. Het is een internationale wedstrijd waar Hongarije, Duitsland en Engeland aanwezig zijn. Voor Duitsland is deze wedstrijd net als voor ons een plaatsingswedstrijd voor de eerste World Cups in Azië. Samen met Niels en Sjinkie ben ik al voorgeselecteerd voor de eerste World Cups. Ik moet vormbehoud tonen door bij de beste 6 Nederlanders te eindigen. Den Haag wordt natuurlijk geen piekmoment voor ons team. Daarom trainen we nu nog hard door en zullen we niet veel rust nemen voor de wedstrijd in Den Haag.

Ons eerste echte piekmoment is pas begin november, dan zijn de Olympische Kwalificatietoernooien (World Cup 3 en 4). We moeten daar met het relay team bij de beste 8 landen rijden om ons te plaatsen voor de Olympische Spelen. Aangezien iedereen harder rijdt dan vorig seizoen hebben we er veel vetrouwen in dat dit gaat lukken.
Individueel moet ik op de 500m en 1000m vormbehoud tonen door tijdens 1 van de 4 World Cups top 12 te rijden. Naast de relay is dat natuurlijk een belangrijk doel voor mij.

Maar eerst maar weer wat wedstrijdritme opdoen in Den Haag, ik heb er zin in!

Van 12 juli tot en met 31 juli hebben we met het team in het Duitse Dresden getraind. Dresden is een mooie plaats met mooie trainingsmogelijkheden. Ons hotel stond in het centrum, waardoor we makkelijk even op een terrasje konden zitten.
De eerste 2 weken schaatsen we in een trainingshal, waar ik het ijs niet super lekker vond. Het schaatsen ging de eerste week redelijk, we hadden 2 weken niet op het ijs gestaan, wat voor mij altijd wat moeilijkheden geeft als we weer beginnen. Maar technisch ging het steeds beter.
Na 8 pittige trainingsdagen kreeg ik met de ijshockeytraining een klap met een stick op mijn wenkbrauw, er kwam meteen een dik ei op en ’s avonds was mijn oog al dik en blauw. De volgende dag kon mijn oog met moeite nog open en had ik behoorlijk hoofdpijn. De dagen erna voelde ik me niet heel lekker. Dat merkte ik ook wel tijdens de trainingen, gelukkig heb ik wel gewoon alle trainingen kunnen doen.
De laatste week trainden we in de wedstrijdhal, waar het ijs een stuk beter was. Daar kwam eindelijk de snelheid er weer goed in en reed ik weer de rondetijden die ik eind februari in Heerenveen reed. In de zomer heb ik deze tijden nog nooit gereden en het mooie was dat het ook technisch erg goed voelde, ik voelde gewoon dat ik nog harder kan, omdat het relatief makkelijk ging. Eigenlijk reed het hele dames team goed, iedereen heeft snellere rondetijden gereden dan vorig jaar in de zomer. Dus we zijn op de goede weg!

Deze week hebben we een herstelweek, we schaatsen 3 keer en verder doen we wat kracht- en fietsentrainingen. Vanaf volgende week schaatsen we weer bijna elke dag. Nog een maandje hard trainen, dan gaan de wedstrijden weer beginnen.

Na 2 pittige weken training heb ik vorige week een heerlijke rustweek gehad. Normaal trainen we in de rustweek gewoon elke dag, maar dan wat lichter dan de andere weken. Deze keer hoefden we maar 4x te trainen, dus weer even tijd voor andere dingen. Zo heb ik onder andere geprobeerd een balletje te slaan met golfen. Erg leuk, maar ik heb gemerkt dat ik hard kan slaan of gewoon niet  kan slaan, totaal geen controle dus!! Het nadeel in zo'n rustweek is wel dat de trainingen allemaal wat zwaarder voelen. Trainingen die je in een pittige week best makkelijk doet voelen in een rustweek echt 3x zwaarder in een rustweek.

De twee weken voor de rustweek zijn goed gegaan. Deze 2 weken hadden we vooral VEEL trainingen, met ook wat pittige trainingen ertussen. Ik merkte op het ijs dat het technisch steeds lekkerder gaat, alleen op snelheid kon ik dit nog moelijk overbrengen. De intensievere duur trainingen gingen wel erg lekker, dus daar ben ik blij mee. Ik merk ook een grote vooruitgang in de kracht van mijn liezen en rug. Ik kan nu verder gaan opbouwen richting het starten.

Zondag a.s. vertrekken we voor twee en een halve week naar naar Dresden (Duitsland) voor een trainingskamp. In Dresden wordt dit jaar ook het EK gehouden.  

Sinds 2 weken ligt het ijs in het Thialf weer klaar om op te trainen. We schaatsen nu zo’n 4-5x per week, in de rustweek iets minder. Ik vind het heerlijk om weer op het ijs te staan en lekker met mijn techniek bezig te zijn. Het trainen gaat lekker. Ik voel me goed en dat merk ik ook in de trainingen.
Deze zomer hebben we een nieuwe trainingsvorm op het ijs, namelijk een training op ijshockey schaatsen! Apart zal je denken, maar we hebben er goede redenen voor. Op ijshockey schaatsen kan je snelle en korte bewegingen maken, dit is ideaal om onze behendigheid te verbeteren. Ook kan je op de ijshockeyschaatsen met veel lol toch een goede intervaltraining mee pakken. Daarnaast is het ook nog een goede manier om je liezen sterker te maken, wat voor mij geen overbodige luxe is.
De eerste keer was echt wennen, de ijzers zijn namelijk bijna 10 cm korter dan onze shorttrack ijzers! Ook zijn de ijzers heel anders geslepen, wat ook erg wennen is. We doen allerlei behendigheidsoefeningen waarbij je snel moet sturen en korte bochtjes moet maken. Ook doen we “ijshockeywedstrijdjes” (echt ijshockey kan je het natuurlijk niet noemen), wat ook hilarische momenten oplevert.

In maart ben ik door het NOC NSF gevraagd om 1 van de ambassadeurs voor de Olympische Spelen van Vancouver 2010 te worden. Ik was verrast dat ik werd gevraagd en voel me vereerd. Het lijkt me een mooie uitdaging, goed voor de bekendheid van het shorttrack en goed voor mijn eigen ontwikkeling. Ik heb daarom ingestemd om ambassadrice te worden. Samen met Annette Gerritsen, Erben Wennemars (beide langebaan), Sybren Jansma (bobslee) en Nicolien Sauerbreij (snowboarden) zal ik deze functie gaan vervullen. Wij zijn representanten van de Nederlandse Olympische wintersporters en zijn tevens het aanspreekpunt van Chef de Mission Henk Gemser. Kees-Jan van der Klooster (zitskiër) zal deze rol vervullen voor de Paralympische sporters.

“NOC*NSF maakt met de ambassadeurs de (lange) weg naar de Spelen zichtbaar voor het Nederlandse publiek via topsporters die nog bezig zijn om zich te kwalificeren en/of zich zo goed mogelijk voorbereiden op de Spelen van Vancouver 2010. Door afzien, verliezen en winnen in beeld te brengen, worden de ambitie en de passie voelbaar en tastbaar gemaakt.
De uitgekozen ambassadeurs maken een goede kans zich ook daadwerkelijk te kwalificeren voor de Spelen van Vancouver 2010 of hebben dat (met het team) inmiddels al gedaan. Het ambassadeursteam is een mix van teamsporters, individuele sporters, man/vrouw, Olympisch/Paralympisch en vormt een representatieve afspiegeling van de Nederlandse sporters die ons land in Vancouver gaan vertegenwoordigen bij de Olympische en Paralympische Spelen.”
(www.sport.nl)

Inmiddels zijn de voorbereidingen op het aankomende Olympische seizoen weer in volle gang. In de afgelopen weken heb ik goed naar mijn liezen en rug laten kijken, omdat ik daar tijdens het schaatsseizoen af en toe problemen mee had. Ik weet nu waar mijn zwakke punten liggen en verbeter die door iedere dag specifieke oefeningen te doen.

Na een korte rustperiode van 2 weken zijn we weer rustig begonnen met opbouwen. In april heb ik thuis getraind. Een mooie gelegenheid om af en toe met vrienden af te spreken en bij te kletsen, want tijdens het seizoen is daar nauwelijks tijd voor. Met Maarten heb ik net voor mijn verjaardag genoten van drie dagen Rome, waarna hij doorvloog naar zijn trainingskamp ergens anders in Italië, zijn wedstrijdseizoen staat op het punt van beginnen.

Na een aantal weken alleen getraind te hebben train ik inmiddels weer in Heerenveen met mijn team. Op dit moment bestaan de trainingen uit fietsen, skeeleren en krachttrainen. 18 mei staan we weer voor het eerst op het ijs, daar heb ik nu al zin in! De eerste wedstrijd is in het eerste weekend van september, bijna een maand vroeger dan normaal, daarom is het fijn om snel aan de ijstrainingen te kunnen beginnen.

Ik ben voor het eerst in mijn schaatscarrière Nederlands Kampioen geworden! Afgelopen weekend heb ik in Zoetermeer het NK gereden, een beetje mosterd na de maaltijd, maar het hoort erbij. Nog redelijk moe van het WK landenteams het weekend ervoor begon ik aan de wedstrijd. Uiteindelijk heb ik alle afstanden gewonnen. Voor de 3000m had ik met mijn ploeggenootjes Jorien Ter Mors en Sanne van Kerkhof afgesproken om voor het Nederlands Record te gaan rijden. Dit record stond namelijk al veel te lang, 12 jaar. De rede hiervan is dat de 3000m bij shorttrack vaak erg tactisch wordt gereden, wat ten koste gaat van een snelle tijd. Jorien wilde graag gaan voor het Nederlands junioren Recors, dat op dezelfde tijd stond. Uiteindelijk heb ik met hulp van de andere meiden, die zich helemaal leeg hebben gereden, 2 seconden van het record afgereden. Het is Jorien jammergenoeg niet gelukt om het record te verbreken.

Nu is de rust begonnen en heb ik eindelijk weer even tijd voor andere dingen dan schaatsen. Ik ga er volop van genieten, want het duurt maar even. Over 1,5 week gaat het trainen alweer beginnen, met een mooi doel: een medaille in Vancouver.

Eindelijk heb ik weer even tijd voor een update van de laatste 2 wedstrijden: het WK in Wenen, waar we ook met de aflossing in actie kwamen en de WK teams.
Voor we vertrokken naar Wenen voelde ik me erg goed, in de training reed ik erg hard, wat veel vertrouwen gaf. Helaas paste deze wedstrijd in de lijn van dit seizoen. Ik voelde me sterk, maar het kwam er niet helemaal uit. De 1500m en 1000m reed ik erg goed, maar kwam ik wel net te kort, een paar kleine foutjes, waar je meteen op afgerekend wordt. Het blijft shorttrack natuurlijk… de 500m liep gewoon niet zo lekker, ik kon niet helemaal overweg met het ijs in Wenen, wat op snelheid toch wel erg belangrijk is. In het eindklassement ben ik als 24e geëindigd, waar ik absoluut niet tevreden mee ben.
Ook de relay verliep niet als gehoopt. Het was natuurlijk helemaal super dat we ons hadden geplaatst en we wilden hier gewoon knetterhard rijden. Ik reed in het team met Liesbeth, Sanne en Jessica. Helaas viel Jessica toen ze voor de 2e keer in kwam en blesseerde haar enkel daarmee. De rit werd stilgelegd en wij moesten het ijs verlaten. Een echte anticlimax…

Het WK teams was voor ons damesteam gelukkig een stuk beter. Als gastland mochten we deelnemen aan de wedstrijd. In werkelijkheid stonden wij na 6 World Cups 10e (door een reeks tegenslagen in het team dit seizoen). Het was een super zwaar weekend. Met op zaterdagmiddag eerst de poule wedstrijd en daarna de herkansingen in de middag. De wedstrijd ging steeds over 500m, 1000m en 3000m individueel en de 3000m relay. Op zaterdag heb ik bijna 10km gereden! (ik reed alle individuele afstanden en werd gespaard op de laatste relay). We reden goed, maar wisten ons net niet te plaatsen voor de A finale op zondag.
De B finale op zondag was erg spannend. Ik won al mijn individuele ritten, op de 3000m in goede samenwerking met Jorien die voor mij gereden heeft. Na alle individuele ritten stonden we 1e, dus de relay zou erg spannend worden. We moesten in ieder geval voor Italië eindigen. Het was een super spannende relay, die moest worden besloten in de laatste 2 ronden, die ik altijd rijd… Jammer genoeg kon ik ondanks verschillende pogingen niet meer langs mijn Italiaanse concurrente komen. Uiteindelijk zijn we daardoor als 6e geëindigd, niet slecht als je als 10e binnenkomt!

Het seizoen zit er nu bijna op. Komend weekend rijd ik nog het NK in Zoetermeer. Daarna kan ik eindelijk weer een beetje bijkomen en me mentaal voorbereiden op het komende belangrijke seizoen.

Afgelopen weekend vond de laatste World Cup van dit seizoen plaats. Ik voelde me vooral op snelheid super goed, maar helaas reed ik geen 500m. Ik had vorig weekend wat last van mijn linker lies en mijn coaches wilden geen risico nemen. Ik heb nog 2 WK’s te gaan, waar ik zeker goede 500meters wil rijden. Het was wel erg jammer, want het was erg snel ijs… maar goed ik reed de 1500m en de 1000m. Op de 1000m kreeg ik op vrijdag een twijfelachtige diskwalificatie, wel jammer want ik reed best lekker. De 1500m was ik vrij makkelijk door naar de halve finales op zaterdag.
Ik had een erg gunstige halve finale en wist dat er een finale plek in zat. Ik voelde me niet super, maar zeker wel sterk genoeg om de finale te kunnen halen. Tactisch ging de race lekker, met 4 ronden te gaan lag ik 2e. Met 3,5 ronden te gaan haalde ik de Canadese voor me in, helaas raakte zij mijn ijzers aan het begin van de bocht, waardoor ik onderuit ging. Daar gaan we dus hard aan werken, stabieler worden, wat er ook gebeurd…

De relay ging behoorlijk goed. Op vrijdag konden we niet met het team rijden waar we goede resultaten mee hadden gehaald, omdat Liesbeth foto’s van haar duim moest laten maken in het ziekenhuis. Ze was onderuit gereden door een Japanse en er moest worden uitgezocht of haar duim was gebroken. Gelukkig lijkt het mee te vallen.
Het team bestond nu uit Maaike Vos, Sanne van Kerkhof, Jessica Ausma en mij. We plaatsten ons voor de halve finale, waar we uit moesten komen tegen Amerika, Canada en Italie. De halve finale ging super goed, we lagen 2e tot 3 ronden voor het eind, toen werd Maaike onderuit gereden door een Canadese. Daarna hebben we een verkeerde wissel gemaakt en werden we uiteindelijk gediskwalificeerd. Gelukkig waren wij niet de enige. In de halve finale werden van de 8 teams 4 teams gediskwalificeerd… Gelukkig kwam onze kwalificatie voor het WK niet in gevaar. We moesten de halve finale halen en dat hebben we gedaan. In het klassement over 6 World Cups zijn we 7e geworden. De eerste 8 landen plaatsen zich voor het WK in Wenen (6-8 maart 2009).

Ook individueel start ik in Wenen. Op vrijdag rijden we de 1500m, zaterdag de 500m en zondag de 1000m. Op dit moment zijn we bezig met de voorbereidingen.

Afgelopen weekend werd de 5e World Cup gereden in het Bulgaarse Sofia. Nog niet geheel fit vertrokken we woensdag. Een paar dagen na het EK en 2 weken voor deze World Cup heb ik nog 5 dagen antibiotica gehad voor bijholteontsteking en rommelen in mijn longen. Dit betekende een week niet schaatsen en daarna nog 5 dagen rustig aan doen. Pas afgelopen maandag mocht ik weer alles doen qua trainen. Ik kon nog erg goed merken dat mijn longen niet geheel hersteld waren, vooral met de langere rondjes. En ook mijn benen vonden het trainen erg zwaar… De sportarts had ook aangegeven dat ik individueel maar niet te veel van deze World Cup moest verwachten en me meer moest focussen op de relay. Maar gelukkig viel dat op de 500m erg mee.

Ik moest wel wennen aan de hoge snelheid in de wedstrijd en dat was vrijdag nog wel duidelijk te merken, maar ik ging gelukkig door naar de kwartfinale met een snelle tijd, 1 tiende boven mijn Nederlandse Record. De kwartfinale had ik een erg mooie rit, ik ging vrij makkelijk door naar de halve finale en daarmee was de nominatie op de 500m binnen!!! De halve finale reed ik ook nog een Nederlands record!! Uiteindelijk ben ik als 8e geëindigd.

De 1000m was redelijk, maar niet super. Daarbij merkte ik duidelijk dat ik nog niet voldoende hersteld was van het ziek zijn. Deze week weer goed uitrusten en dan volgend weekend knallen in Dresden voor de laatste World Cup van dit seizoen.

Inmiddels zijn we alweer een week terug van het EK in Turijn. Een ongelofelijk moeilijk weekend voor mij, met gelukkig een mooi hoogtepunt aan het eind tijdens de relay: we hebben met de relay een bronzen medaille gehaald. Zaterdag plaatste we ons al redelijk makkelijk voor de finale en de finale reed ik eindelijk weer lekker. We hebben met het team goed gereden en zijn als 3e geëindigd. We zijn erg blij met brons, omdat dit het hele team A status geeft, maar ook goud had er zeker ingezeten. Het was een super chaotische race, tot de laatste bocht lagen we 2e, maar ik werd onderuit gereden door een italiaanse, die een diskwalificatie kreeg. Hierdoor verloren wij een plek aan de Duitsers, waardoor het dus uiteindelijk brons werd. Uiteindelijk is 1 land blijven staan en dat was het land wat goud won (hongarije)...

Individueel was het een EK om snel te vergeten. Dit was wel grotendeels te wijten aan de voorbereiding die vanaf zondag totaal de mist in ging. Zaterdag voelde ik me al niet lekker en ging ik vrij snel van het ijs af, ik kwam niet vooruit. Zondag ochtend ging ik wat fietsen, mijn hartslag was hoog en ik voelde me niet goed, temperatuur opgenomen en het was duidelijk: koorts. 's Avonds had ik boven de 39 gr, hoofdpijn, last van hoesten en mijn luchtwegen. Maandag nog steeds koorts en gestart met antibiotica voor 3 dagen. Donderdag voor het eerst weer wat geschaatst en vrijdag begon de wedstrijd. De 1500m ging eigenlijk best goed, ik lag 2e en was aan het opzetten om als eerste te finishen toen ik ineens onderuit ging. Hierbij verrekte ik mijn enkel die de volgende dag dik was. Daarmee is het erg moeilijk starten, wat op de 500m van zaterdag toch echt nodig was... nog wel de halve finale gehaald, maar geen kans meer op een medaille. Ook de 1000m wilde niet gaan zoals ik het wilde en dat was alweer de laatste afstand van het toernooi.
 
De donderdag nadat we terugkwamen heb ik onderzoeken laten doen, foto’s van mijn longen en bijholtes, om te zien of ik nog antibiotica nodig had. Helaas zat er een ontsteking in mijn bijholtes en was er duidelijk vocht te horen in mijn linker long (gelukkig was het niet zoveel dat het te zien was op de foto. Donderdag meteen gestart met antibiotica, 5 dagen, dus vandaag is de laatste dag. Morgen ga ik eindelijk weer even schaatsen, dat is inmiddels alweer een week geleden…
Over anderhalve week vertrekken we alweer naar Bulgarije voor de 5e World Cup, hopelijk ben ik voldoende hersteld om daar weer mooie prestaties neer te zetten.

Woensdagochtend zijn we met het team vertrokken naar Oberstdorf. Hier bereiden we ons 5 dagen voor op het EK, op maandag reizen we door naar Turijn, waar het EK wordt gehouden. Daar hebben we dan nog 3 dagen om goed uit te rusten en lekker te schaatsen, voordat op vrijdag de wedstrijden  beginnen.
Het trainen gaat gelukkig lekker, technisch voelt het goed en ook de snelheid voelt erg lekker. Komende dagen nog even de puntjes op de i en lekker trainen op het mooie schone ijs van Oberstdorf.

Mijn eerste nominatie voor de Olympische Spelen van Vancouver 2010 is binnen! Tijdens de 4e World Cup in Nagano ben ik 5e geworden op de 1000 meter. Daarmee heb ik voldaan aan de nominatie-eisen van NOC*NSF (eis: top 8). Voor kwalificatie moet ik volgend seizoen vormbehoud tonen door één keer bij de beste 12 te eindigen tijdens de eerste World Cups op deze afstand.

In Nagano kon ik me vrijdag met een goede race direct kwalificeren voor het hoofdtoernooi van de 1000m op zaterdag. In de kwartfinale had ik een mooie race, waar zeker mogelijkheden in zaten. De Amerikaanse in mijn rit maakte het me nog iets makkelijker door met nog 6 ronden te rijden onderuit te gaan. Ik lag op dat moment nog derde, kon goed ontspannen blijven rijden en heb het goede moment afgewacht om binnendoor naar plek 2 te gaan. Hiermee plaatste ik me voor de halve finale en had ik de nominatie voor de Olympische spelen al te pakken.

De halve finale was een rommeltje, al na 2 ronden lagen drie rijders in de kussens, alleen ik stond nog. Geen leuke rit, maar wel geplaatst voor de A-finale (plaats 1-5). In de finale reed ik met 2 Chinezen, een Koreaanse en een Canadese.  Mijn start was goed, maar in de bocht werd ik vol op mijn ijzer geraakt, waardoor ik meteen een flinke achterstand op liep. Ik probeerde het gat zo rustig mogelijk dicht te rijden, om niet meteen te veel energie te verspillen. Dat ging redelijk, maar ik kon merken dat het dichtrijden toch de nodige energie had gekost… aan het eind kon ik net niet bij de andere rijders blijven, maar ik reed wel net een Nederlands Record en een seconde van mijn persoonlijk record af.

Ook met het team zijn we op de goede weg. In Salt Lake City verbraken we al 2x het Nederlands Record. We zijn nu op dezelfde baan 4 seconden sneller dan vorige jaar, wat natuurlijk helemaal super is. In Salt Lake City eindigde we als 6e en in Vancouver liep de relay nog beter. In de finale eindigde we maar net naast het podium!! Dit geeft goede hoop voor de Spelen van Vancouver.